• św. Zofia 15 maja 2012, 13:52

    Komentuj (0)

    Greckie imię Zofia znaczy tyle, co "mądrość". W IV w. Konstantyn I
    Wielki wystawił w Konstantynopolu bazylikę ku czci "Mądrości Bożej",
    którą w wieku VI cesarz Justynian (+ 565) rozbudował i upiększył tak
    dalece, iż należała do najwspanialszych świątyń chrześcijaństwa. Być
    może, że właśnie ta świątynia Hagia Sophia (Świętej Mądrości Bożej) spopularyzowała imię Zofii.


    Posiadamy wiele żywotów św. Zofii w różnych językach, co świadczy, jak
    bardzo kult jej był powszechny. Są to jednak żywoty bardzo późne (wiek
    VII i VIII) i podają tak nieraz sprzeczne informacje, że trudno z nich
    coś konkretnego wydobyć. Według tych tekstów Zofia miała mieszkać w
    Rzymie w II w. za czasów Hadriana I. Była wdową i miała trzy córki:
    Pistis, Elpis i Agape (Wiarę, Nadzieję i Miłość). Namiestnik Antioch
    wezwał Świętą, by złożyła ofiarę kadzidła na ołtarzu bogini Diany. Kiedy
    zaś ta stanowczo odmówiła, wyprowadzono jej nieletnie dzieci i poddano
    na oczach matki wyszukanym torturom. Nie załamało to wszakże
    bohaterskiej matki. Owszem, zdobyła się na to, że zachęcała dzieci swoje
    do wytrwania. Zdumiony namiestnik takim męstwem miał św. Zofię
    pozostawić przy życiu. Ta jednak zmarła z boleści za córkami na ich
    grobie.


    Inna wersja wspomina, że Zofia miała pochodzić z Mediolanu. Tam też
    miała ponieść wraz z córkami męczeńską śmierć. Papież Paweł I (756-767)
    sprowadził jej relikwie do kościoła S. Silvestro in Capite w Rzymie. Ze
    wszystkich opisów jedno wydaje się pewne, że żyła taka święta, miała
    trzy córki i została umęczona za wiarę. Utwierdza nas w tym bardzo
    wczesny i powszechny na Wschodzie, jak i na Zachodzie kult Zofii. Dalszy
    rozwój jej kultu miał miejsce w połowie VII w. z chwilą sprowadzenia
    jej relikwii do alzackiego klasztoru w Eschau oraz za pontyfikatu
    papieża Sylwestra II.



    W ikonografii św. Zofia przedstawiana jest w otoczeniu trzech
    córek: Wiary, Nadziei i Miłości, które według opowieści poniosły
    męczeńską śmierć ze swoją matką. Według innej wersji św. Zofia zmarła w
    kilka dni później na ich grobie.

    Komentuj (0)

  • św. Stanisław Biskup Męczennik 08 maja 2012, 15:39

    Komentuj (0)

    Autorytet Stanisława musiał być w Polsce ogromny, skoro według podania
    nawet najbliżsi stronnicy króla Bolesława nie śmieli targnąć się na jego
    życie. Król miał to uczynić sam. 11 kwietnia 1079 roku udał się
    Bolesław na Skałkę i w czasie Mszy świętej zarąbał biskupa uderzeniem w
    głowę. Potem kazał jego ciało poćwiartować. Zwyczajem ówczesnym bowiem
    ciało skazańca niszczono. Duchowni ze czcią pochowali je w kościele św.
    Michała na Skałce. Fakt ten jest dowodem czci, jakiej wtedy męczennik
    zażywał. Czaszka Stanisława posiada wszystkie zęby. To by świadczyło, że
    biskup zginął w pełni sił męskich. Mógł mieć ok. 40 lat. Na czaszce
    widać ślady 7 uderzeń ostrego żelaza, co potwierdza rodzaj śmierci,
    przekazany przez tradycję. Największe cięcie ma 45 mm długości i ok. 6
    mm głębokości. Stanisław został uderzony z tyłu czaszki.



    Komentuj (0)

  • Warsztaty Wokalne 07 maja 2012, 13:48

    Komentuj (0)

    Jutro rozpoczynamy warsztaty wokalne.
    Ciekawe jak to będzie.
    Troche treme mam przed czymś nowym
    ale z drugiej strony ciesze sie ze nasz zespół
    tak sie rozwija :)

    Komentuj (0)

  • NMP Królowej Polski 03 maja 2012, 11:47

    Komentuj (0)


    Maryja w wizerunku jasnogórskim - Królowa Polski









    1.

    Z dawna Polski Tyś Królową, Maryjo!

    Ty za nami przemów słowo, Maryjo!

    Ociemniałym podaj rękę,

    Niewytrwałym skracaj mękę,

    Twe Królestwo weź w porękę, Maryjo!


    2.



    Gdyś pod krzyżem Syna stała, Maryjo!

    Tyleś, Matko, wycierpiała, Maryjo!

    Przez Twego Syna konanie

    Uproś sercom zmartwychwstanie,

    W ojców wierze daj wytrwanie, Maryjo!


    3.



    Z dawna Polski Tyś Królową, Maryjo!

    Ty za nami przemów słowo, Maryjo!

    Miej w opiece naród cały,

    Który żyje dla Twej chwały,

    Niech rozwija się wspaniały, Maryjo!

    Komentuj (0)

  • Międzynarodowe Święto Pracy 01 maja 2012, 13:12

    Komentuj (0)


    Święto zostało ustanowione w 1889 r. na pierwszym kongresie Drugiej
    Międzynarodówki, który to miał miejsce w Paryżu. Miało ono upamiętniać masakrę
    robotników, do której doszło w 1886 r w, Chicago (Stany Zjednoczone) podczas
    demonstracji przeciw złym warunkom pracy, a w szczególności przeciw zbyt
    długiemu czasowi pracy. W Polsce pierwsze obchody Święta Pracy miały miejsce już
    w 1890 r. i były zorganizowane (wbrew zaborcom) przez działaczy
    Socjalno-Rewolucyjnej Partii Proletariat. Późniejsze obchody święta również
    inicjowane były głównie przez partie i organizacje socjalistyczne. Po II Wojnie
    Światowej święto obchodzono bardzo hucznie poprzez organizowanie różnego rodzaju
    pochodów, wieców i spotkań, podczas których eksponowano hasła o treści
    politycznej i ideologicznej. Uczestnictwo w pochodach było nierzadko wymuszane
    przez szkoły, czy zakłady pracy.




    Po 1989 r. obchody Święta Pracy stały się mniej popularne, co wynika zapewne nie
    z samej niechęci do podstawowej idei święta, ale raczej do związanej z nim
    otoczki polityczno-ideologicznej.









    Komentuj (0)

  • Niedziela Dobrego Pasterza 29 kwietnia 2012, 15:13

    Komentuj (2)

    Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego.
    Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
    Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć:
    orzeźwia moją duszę.
    Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach
    przez wzgląd na swoje imię.
    Chociażbym chodził ciemną doliną,
    zła się nie ulęknę,
    bo Ty jesteś ze mną.
    Twój kij i Twoja laska
    są tym, co mnie pociesza.
    Stół dla mnie zastawiasz
    wobec mych przeciwników;
    namaszczasz mi głowę olejkiem;
    mój kielich jest przeobfity.
    Tak, dobroć i łaska pójdą w ślad za mną
    przez wszystkie dni mego życia
    i zamieszkam w domu Pańskim
    po najdłuższe czasy.




    To mój ulubiony psalm
    <3

    Komentuj (2)

  • Niedziela Miłosierdzia Bożego 15 kwietnia 2012, 12:39

    Komentuj (0)


    W 1. niedzielę po Wielkanocy obchodzone jest w Kościele Katolickim
    Święto ku czci Bożego Miłosierdzia ustanowione w 2000 r. przez papieża
    Jana Pawła II podczas kanonizacji św. Faustyny Kowalskiej.

    Święto to zostało ustanowione w wyniku objawień mistycznych św. siostry
    Faustyny Kowalskiej (zm. 1938). Według nich sam Jezus Chrystus żądał
    ustanowienia tego święta i dał obietnice związane z nim. Poprzedza je
    nowenna do Miłosierdzia, począwszy od Wielkiego Piątku. Zabiegi o
    ustanowienie tego święta sięgają roku 1938 r., które po śmierci
    św. Faustyny podjął jej spowiednik ks. Michał Sopoćko. Przez wiele lat
    Kościół niechętnie odnosił się do tej inicjatywy, a nawet przez pewien
    czas zakazał propagowania kultu Bożego Miłosierdzia. Sytuacja zmieniła
    się dopiero za czasów pontyfikatu Jana Pawła II.

    Dla mnie jest to dość szczególny dzień gdyż wizerunek Jezusa Miłosiernego jest mi jakoś szczególnie bliski

    Jezu Ufam Tobie


    Komentuj (0)

  • Poniedziałek Wielkanocny 09 kwietnia 2012, 12:04

    Komentuj (0)


    Poniedziałek Wielkanocny to drugi dzień Świąt Wielkanocnych, który
    jest w Polsce dniem ustawowo wolnym od pracy. W Kościele Katolickim jest
    to drugi dzień oktawy wielkanocnej i msze odbywają się najczęściej
    zgodnie z porządkiem niedzielnym, nie jest to jednak święto obowiązujące
    katolików od uczestnictwa (w przeciwieństwie do Niedzieli Wielkanocnej).



    Śmigus-dyngus



    Poniedziałek Wielkanocny bywa często nazywany Lanym Poniedziałkiem ze
    względu na ludowy zwyczaj śmigusa-dyngusa, który jest w tym dniu praktykowany.
    Zwyczaj ten, pierwotnie słowiański, polegał na symbolicznym wzajemnym okładaniu
    się witkami wierzby po nogach (a zapewne i innych częściach ciała) oraz
    wzajemnym polewaniu wodą. Od polania wodą można było wykupić się
    podarunkiem w postaci jaj i smakołyków.




    Śmigus-dyngus we współczesnej wersji polega na wzajemnym oblewaniu wodą,
    przy czym największą popularnością cieszy się wśród młodzieży.
    Pierwotnie zwyczaj ten związany był z radości z odejścia zimy i
    budzącej do życia przyrody, a polewanie wodą miało zapobiegać chorobom i
    sprzyjać płodności. Z tego powodu polewano wodą szczególnie dziewczęta.

    Komentuj (0)

  • Wielkanoc 08 kwietnia 2012, 10:44

    Komentuj (0)

    NIEDZIELA WIELKANOCNA

    Jest to najważniejsze i największe wydarzenie upamiętniające Mękę, Śmierć i Zmartwychwstanie Pana Jezusa.




    Tego dnia liturgia rozpoczyna się z samego rana. Kapłan po odmówieniu modlitwy przy Grobie Pańskim oznajmia radosną nowinę Zmartwychwstania po czym rozpoczyna się procesja z Hostią, Monstrancją i figurą Jezusa Zmartwychwstałego.

    Po trzykrotnym obejściu kościoła i odśpiewaniu hymnu: Ciebie Boga Wysławiamy. Udzielane jest błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem i rozpoczyna się uroczysta Msza Święta.

    Kolejną częścią uroczystości wielkanocnej jest Liturgia Słowa.
    W pierwszym czytaniu z Dziejów Apostolskich słyszymy świadectwo Piotra o Zmartwychwstaniu Chrystusa, psalm i drugie czytanie, przeważnie są dwa do wyboru.
    Po nich z uwagą słuchamy Sekwencji do Ducha Świętego, a zaraz po niej Ewangelia według św. Jana opisująca poranek wielkanocny kiedy to Maria Magdalena udając się do grobu zastała odsunięty kamień i pusty grób o czym zawiadomiła Piotra i drugiego ucznia.

    Dalsza część odbywa się w liturgicznym porządku.

    Komentuj (0)

  • Triduum Paschalne 07 kwietnia 2012, 13:35

    Komentuj (0)

    Triduum Paschalne Męki i Zmartwychwstania, Pana naszego Jezusa Chrystusa to szczyt całego roku liturgicznego.
    Rozpoczyna się ono Mszą Wieczerzy Pańskiej.



    W Wielki Czwartek słuchamy Księgi Wyjścia, która opisuje pierwszą Paschę Izraelitów, którzy spożywali baranka paschalnego na pamiątkę wyjścia z niewoli Egipskiej…
    Jak Izraelici w pospiechu uciekali z Egiptu tak też w pospiechu spożywano zabitego baranka, a jego krew służyła do pokropienia drzwi domów w których przebywali Żydzi spożywający wieczerzę i dzięki której nie było wśród nich plagi niszczycielskiej kiedy Bóg karał ziemię Egipską.

    W drugim czytaniu z Pierwszego Listu św. Pawła do Koryntian słyszymy słowa Zbawiciela który błogosławiąc i podając Chleb uczniom mówi: Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało Moje a następnie podaje kielich mówi: Bierzcie i pijcie, kielich ten jest nowym przymierzem we Krwi Mojej.

    Ewangelia św. Jana mówi zaś o tym jak Jezus przed wieczerzą obmył nogi swym uczniom dając tym samym przykład służby bliźnim.

    Ostatnim punktem uroczystości Wielkoczwartkowej jest przeniesienie Najświętszego Sakramentu do specjalnej kaplicy zwanej ciemnicą podczas którego śpiewamy pieśń Sław Języku tajemnicę.
    .....................................................................................................

    Obrzędy Wielkiego Piątku składają się z trzech części.

    LITURGIA SŁOWA w której słyszymy słowa z Księgi proroka Izajasza który mówi o tym jak nasz Zbawiciel będzie cierpiał za nas wszystkich.
    W drugim czytaniu z listu do Hebrajczyków słyszymy jak dobrze Jezus zna nasze cierpienia gdyż sam został okrutnie doświadczony.
    Najważniejszym miejscem liturgii słowa jest śpiew Męki Pańskiej według św. Jana.
    A na jej koniec odbywa się uroczysta modlitwa powszechna składająca się z 10 wezwań w której prosimy Boga by miał w opiece cały świat.



    Kolejnym punktem uroczystości Wielkopiątkowych jest adoracja krzyża, cały lud Boży począwszy od kapłanów podchodzi by ucałować krzyż Pana.
    Cała uroczystość kończy komunia święta po której Następuje PRZENIESIENIE NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU DO GROBU PAŃSKIEGO.
    .........................................................................................................

    Wielka Sobota.

    Rozpoczyna się przed kościołem, kapłan celebrans wraz z innymi kapłanami i służbą liturgiczną podchodzą do rozpalonego tam ogniska i następuje poświęcenie ognia.
    Od rozpalonego ogniska odpala się paschał na, którym potem kapłan kreśli znak krzyża wypowiadając symboliczne słowa podkreślające ze Chrystus jest Alfą i Omegą, początkiem i końcem.

    Z zapalonym paschałem rusza procesja do ciemnego kościoła w trakcie której kapłan celebrujący trzykrotnie odśpiewuje słowa;
    Światło Chrystusa zatrzymując się na początku na środku kościoła i przed samym ołtarzem a wierni odpowiadając:
    Bogu niech będą dzięki odpalają swe świece od paschału i kolejno zapalają się światła kościoła.
    Jest to symbolika przejścia z mroku śmierci do światłości życia, i zaczyna się siew orędzia wielkanocnego: Weselcie się już zastępy aniołów…

    I następuje liturgia słowa składająca się z trzech czytań, psalmu i Ewangelii, którą poprzedza radosne bicie dzwonów, brzmienie organów, oraz dźwięk gongu, dzwonków i sygnaturki oznajmiające Zmartwychwstanie Pana.

    W tym miejscu następuje obrzęd błogosławieństwa wody chrzcielnej i cały naród zebrany w świątyni odnawia swe przyrzeczenia chrzcielne.

    I dalej trwa cała uroczystość mszy świętej


    Komentuj (0)